Terror

Oo. I consider myself a terror teacher. Pati ako matatakot sa sarili ko.

Pagpasok palang ng classroom, animo’y mga ipis na ayaw sa ilaw ang mga estudyante kong balik kaagad sa mga upuan at todo pretend na behaved sila. Otherwise, makakatanggap sila ng death stare.

“Umupo nang matuwid, itikom ang bibig, kamay sa desk!” Parang military. Iyong mga boys, aliw na aliw kasi marami sa kanila ang pangarap ay maging pulis o sundalo. Don’t ask me why.

Nung minsang birthday ko, kinantahan ako ng mga estudyante. Hindi man lang ako ngumiti. Sabi ko lang, “Thank you, sit down,” sabay resume ang lesson. Cold-hearted, ano?

profile3.jpg
Thank you, sit down!

Mabait naman ako sa totoong buhay pero kailangang maging super strict sa classroom kung hindi kakainin ka ng buhay ng mga batang hindi nauubusan ng energy.

I’m sure hindi ako iyong paborito ng mga estudyante ko. Pero may mga mangilan-ngilan na parang they could see through me. Iyong tipong mababasa mo sa kanilang mga mata ang pang-unawa. Na tila sinasabi, “Naiintindihan namin kung bakit kailangan mong maging istrikto.”

“Teacher, kokopyahin?” tanong ng mga tsikiting.

“Ay hindi, tititigan!” sagot ko.

May mga palihim na ngiti. Marunong pala akong magpatawa, sarcastic lang.

Siyempre, dahil Teacher’s Day ngayon may mga greetings at throwback pictures noong ako’y nagtuturo pa, three years ago.

Bigla kong na-miss ang ingay at gulo sa classroom.

Iyong pag-prepare ng lesson at pagtuturo in straight English na parang college students ang mga kausap (nganga iyong mga bata).

Iyong pagkanta at pagsayaw tuwing may program. Kapag teacher ka dapat kaya mong gawin lahat.

Iyong feeling na tipong may na-inspire o may natutunan sila sa iyo.

Maraming nagsasabing teacher nga ang aura ko maski hindi na ako nagtuturo. Marami rin ang naguudyok sa aking magturo muli.

Puwede naman, subalit marami rin kasi akong gustong gawin. Mahilig din akong maglakwatsa at pumunta kung saan-saan. Hindi lang para mamasyal kundi pati gumawa ng mga bagay na ikabubuti ng bansa, community work kung baga. Bilang guro, mahirap iyong madalas na wala ka sa classroom.

Hindi biro ang maging teacher kaya sobrang saludo ako sa mga indibidwal na pinili ang tahaking ito.

Sa lahat ng teachers, mabait man o terror, tulad ko, happy Teacher’s Day!

Advertisements

Author: Ryan Bestre

Environmentalist. Teacher. Writer.

4 thoughts on “Terror”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s